Tütün yaprağının mucizesi, Puro

Küba’ya gidip puro hakkında bir yazı yazmamak olmaz ki… Hayatında ilk purosunu Küba’da içmiş biri olarak haddimi biliyorum elbette… Puroya henüz gönlünü kaptırmış taze bir aşık olarak, öğrendiğim birkaç şeyi sizlerle paylaşacağım, o kadar…

Öncelikle puroseverlerin arşivinde bulunması gereken bir kitap önerisiyle başlayayım: Vedat Özkan’dan “Puro Hakkında Her Şey”(İnkılap Yayınları)… Büyük bir tutkuyla yazıldığı her sayfasında hissedilen, öğretici ve eğlenceli nefis bir kitap…

 

Hadi başlayayım… Öncelikle, dünyanın en iyi puro tütünü Küba’da yetişiyor… Puro yapımında kullanılan tütün yaprakları Havana’nın batısındaki Pinar del Rio’dan geliyor… Puroya tadını veren bu bölgenin özel mikrokliması…

Tütün yaprakları toplandıktan sonra kurutuluyor… Sonra fermantasyona tabi tutuluyor… Bu sayede yapraktaki nem açığa çıkarılıyor, nikotin ve azot miktarı azaltılıyor… Daha sonraki süreçte yapraklar tasnif ediliyor… Her puro üç yapraktan sarılıyor: iç sargılık, dış sargılık ve iç dolgu. Dış sargılık olacak yaprakların damarları çıkartılıyor, böylelikle daha kolay sarılabilir hale geliyor… Her bir puro ikiyüz yıldır değişmeyen tekniklerle elde sarılıyor. Bir kişinin günde ortalama yüz puro sarabildiği söyleniyor…

Puroyu içerken başı kesiliyor ve ayak kısmı yakılıyor… Puro içmek, sigara içmek gibi değil, özel bir tekniği var: dumanın ağızda tutulması, buruna çekilmesi ve yavaşça bırakılması gerekiyor… Yani sigara gibi içe çekilmemeli… Benim gibi sigara içmeyenler için bunu ilk içişte becermek pek de kolay değil doğrusu…

Küba devletinin belirlediği standartlara uygun üretilen purolara Habanos deniyor… Bunları özel etiketlerinden tanıyabilirsiniz. Bir de Küba dışında Karayip Adalarında üretilen Habanos’lar var…

Şu isimlere bir bakın: Sigmund Freud, Winston Churcill, Che Guevara, Franz Liszt, John F. Kennedy, Ernest Hemingway, Thomas Edison, Karl Marx… Sizce ortak özellikleri ne olabilir? Söyleyeyim, hepsi puro tutkunu…

Bir soru daha: Puro neyin sembolü sizce? Yanıt veriyorum: zenginlik… Varlıklı bir adamı karikatürize etmenin en kolay yolu koca bir göbek ve ağzına puro çizmek değil midir?

Peki puro “erkeklik” sembolü mü?… Ağzından puroyu düşürmeyen Freud’a “içtiği puronun psikoanalitik önemi” sorulduğunda, “puro bazen sadece purodur” diye cevap verse de, evet öyle… Puro bir erkeklik sembolü… Marlene Dietrich, Demi Moore gibi ünlü puro içicileri olsa bile öyle… Bazı erkekler için o denli kuvvetli bir tutku ki ünlü İngiliz Şairi Kipling, “Nişanlı (Betrothed)” şiirinde puro ile nişanlısı Maggie’yi kıyaslayacak kadar ileri gidebiliyor… Diyor ki “bir kadın sadece kadındır, ama iyi bir puro bir Dumandır” (a woman is only a woman, but a good cigar is a Smoke.)

E ne diyeyim, bu derece ifrata kaçan erkeklere kucak dolusu akıl fikir diliyor, puroya önyargıyla yaklaşan kadınlara ise “hadi siz de elinizin hamuruyla dünya nimetlerinden faydalanın” çağrısı yapıyorum, naçizane…

 

Kaynak:http://www.caferuj.com.tr/Yazarlar/cr_zeynep_nefesoglu/2011/12/19/tutun-yapraginin-mucizesi-puro

Be Sociable, Share!

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: